Technologie

Przebiegi przejściowe powstające w sieciach SN z izolowanym punktem neutralnym i ich wpływ na selektywność działania zabezpieczeń ziemnozwarciowych kierunkowych

1. UWAGI OGÓLNE

Linie SN są pozbawione ochrony odgromowej i narażone są na wpływ warunków środowiskowych, dlatego ilość zakłóceń w sieciach SN jest znacznie większa niż w sieciach WN. Do najczęstszych zakłóceń należą jednofazowe zwarcia doziemne (70-90% ogólnej liczby zakłóceń).Dotyczy to również sieci kablowych, które spotykamy zwłaszcza w sieciach przemysłowych. Na własności sieci z punktu widzenia doboru zabezpieczeń zasadniczy wpływ ma sposób połączenia punktu neutralnego sieci z ziemią.
Punkt neutralny sieci może być:
  • skutecznie uziemiony (połączony bezpośrednio z ziemią, co stosuje się tylko w sieciach WN i nN),
  • nieskutecznie uziemiony czyli:
a) połączony z ziemią przez dławik kompensujący prąd pojemnościowy sieci (rys.1a),
b) połączony z ziemia przez rezystor ograniczający prąd zwarcia doziemnego(rys.1b,
c) izolowany(rys.1c).
Mikronika_rys_1
Rys. 1. Sposoby połączenia punktu neutralnego:
a) przez dławik, b) przez rezystor, c) izolowany

2. ZJAWISKA W SIECI PODCZAS ZWARĆ DOZIEMNYCH [2]

W sieci z izolowanym punktem neutralnym obwód składowej symetrycznej zerowej nie jest zamknięty, gdyż impedancja Z(0) = ∞ . Jeśli jednak uwzględni się przewodności poprzeczne istniejące w sieci (pojemności i upływności) to okazuje się, że stanowią one połączenie umożliwiające zamknięcie obwodu prądu zwarcia doziemnego (składowej zerowej). Przewodności poprzeczne spełniają rolę uziemienia punktu neutralnego sieci.
Przewodności poprzeczne, faktycznie pojemności elementów sieci, stanowią dla przepływu prądu zwarciowego duże impedancje, które są wielokrotnie większe od impedancji, jaka występowałaby w przypadku, gdyby dana sieć miała skutecznie uziemiony punkt neutralny. W związku z tym wartość prądu zwarcia jednofazowego w sieci z izolowanym punktem neutralnym jest niewielka od kilku do kilkudziesięciu amperów. Przy zwarciach w sieci z izolowanym punktem neutralnym prąd zwarcia jednofazowego ma charakter pojemnościowy. Zwarcia jednofazowe w sieciach z nieskutecznie uziemionym, punktem neutralnym mogą być trwałe lub przemijające. Zwarcie trwałe może być:
a) metaliczne np. opadnięcie przewodu linii napowietrznej na poprzecznik słupa,
b) za pośrednictwem łuku palącego się stabilnie w miejscu zwarcia,
c) za pośrednictwem tzw. uporczywego łuku palącego się niestabilnie w miejscu zwarcia,
d) za pośrednictwem rezystancji przejścia np. przy opadnięciu przewodu linii na ziemię.
Zwarcia przemijające (samogasnące) to zwarcia powstające zazwyczaj za pośrednictwem łuku, który sam gaśnie po jednym okresie lub po dłuższym czasie. Zjawisko samogaszenia zwarć doziemnych jest najważniejszą cechą tego typu sieci i było podstawą do zastosowania pracy punktu neutralnego bez uziemienia. Przyczynami zjawiska samogaszenia są:
  • w sieci napowietrznej wiatr gaszący palący się łuk,
  • w sieci kablowej rozgrzane pod wpływem łuku elektrycznego syciwo kablowe lub izolacja z tworzyw sztucznych przerywające palący się łuk.
Przy zwarciu z ziemią, napięcia faz nie dotkniętych zwarciem w stosunku do ziemi wzrastają maksymalnie √3 razy. Takie przepięcie nie jest zbyt groźne dla izolacji sieci SN. W sieci z nieskutecznie uziemionym punktem neutralnym, jednofazowym zwarciom z ziemią powstałym za pośrednictwem łuku towarzyszą przepięcia doziemne. Ich przyczyną jest zjawisko przerywania się łuku w chwili przejścia prądu zwarciowego przez zero. Łuk taki, zwany uporczywym, gaśnie 100 razy na sekundę i zapala się ponownie przy odpowiednim wzroście wartości chwilowej napięcia też 100 razy na sekundę. W takim przypadku przepięcia ziemnozwarciowe mogą osiągać od 2 do 4,5 – krotność napięcia fazowego. Przepięcia o tak dużej amplitudzie mogą spowodować uszkodzenie izolacji elementów danej sieci.
Zwarcia za pośrednictwem łuku uporczywego występują w sieciach o dostatecznie dużym prądzie zwarciowym, przy małym prądzie zwarciowym zwykle są one przemijające. Przyjmowane graniczne wartości prądu zwarcia doziemnego, powyżej których zazwyczaj występuje łuk uporczywy wynoszą odpowiednio: w sieci kablowej 15 kV – 40 A, a w sieci napowietrzno-kablowej 15 kV – 20 A. W przypadku, gdy wartości prądu zwarcia jednofazowego w sieci z izolowanym punktem neutralnym przekroczą podane wartości graniczne należy punkt zerowy tej sieci uziemić poprzez cewkę gaszącą, co spowoduje wyraźne zmniejszenie wartości prądu doziemnego, a w konsekwencji zwiększenie udziału zwarć samogasnących.
Zwarcia jednofazowe stwarzają niebezpieczeństwo porażenia ze względu na występowanie napięć dotykowych i krokowych. Jest to tym groźniejsze, że w sieci o izolowanym punkcie neutralnym i uziemionym przez cewkę Petersena trwałe zwarcia doziemne nie są szybko wyłączane przez zabezpieczenia (tak jak zwarcia międzyfazowe). Ich zlokalizowanie i usunięcie zajmuje dużo czasu.

3.PRZEBIEGI PRZEJŚCIOWE POWSTAJĄCE W LINIACH SN Z IZOLOWANYM PUNKTEM NEUTRALNYM W CHWILI WYSTĄPIENIA ZWARCIA DOZIEMNEGO [6]

3.1 Analiza zjawiska
Rozważmy sieć SN z izolowanym punktem neutralnym złożoną z transformatora Tr, systemu szyn zbiorczych SZ oraz pięciu linii odpływowych L1…L5 (rys.2). Na początku każdej linii zainstalowany jest przekładnik Ferrantiego FERR1…5. Każda linia ma 3 fazy oznaczone jako R,S,T (rys. 3)
Mikronika_rys_2
Rys. 2. Schemat sieci SN złożonej z pięciu linii, doziemienie następuje w fazie R linii L5,Tr – transformator, SZ – szyny rozdzielni, FERR1…5 – przekładniki Ferrantiego
Załóżmy, że nastąpiło doziemienie w fazie R w środku długości linii L5. Wtedy poprzez system szyn zbiorczych doziemienie to przeniesie się do wszystkich pozostałych linii L1…L4 tej samej sieci i potencjały fazy R we wszystkich tych liniach będą w przybliżeniu równe zeru.
Schemat zastępczy linii „zdrowej” np. L1 z izolowanym punktem neutralnym pokazano na rys. 3a), a obok na rys. 3b) przedstawiono wykresy wskazowe napięć i prądów.
Mikronika_rys_3_popr
Rys. 3. Schemat zastępczy a) i wykres wskazowy b) linii „zdrowej” przed powstaniem zwarcia w sieci
Jeśli w sieci, w której pracuje ta linia (np. L1) nastąpi doziemienie w jednej z faz (np. R) innej linii np. L5, to po ustąpieniu krótkotrwałego stanu przejściowego dla linii tej będzie słuszny schemat zastępczy i wykres wskazowy [1] przedstawiony na rys. 4a) i 4b).
Mikronika_rys_4_popr
Rys. 4. Schemat zastępczy a) i wykres wskazowy b) linii „zdrowej” ale doziemionej przez zwarcie w fazie R innej linii w tej samej sieci
W ciągu stosunkowo krótkiego okresu czasu, ze stałą czasową wynikającą z pojemności C0 linii i impedancji wzdłużnych nie pokazanych na rys.3 i 4 ( ale zaznaczonych np. na rys. 7) następuje przeładowanie pojemności C0 ze stanu odpowiadającego rysunkowi 3 do stanu odpowiadającego rysunkowi 4. Zauważmy, że napięcia faz zdrowych wzrastają   = 1,73 razy. Dla linii 6,3kV napięcie fazowe wynosi 3,63kV. Wartości maksymalne są  = 1,41 razy większe a więc wynoszą odpowiednio 8909V i 5133V. Trudno operować tak dużymi wartościami i dlatego wprowadźmy skalę 1:51 oznaczając przy tym:
1V = 51V  (1)
Wtedy napięcie fazowe wynosić będzie 100V a przewodowe 173V.
W dalszym ciągu rozważań posługiwać się będziemy wartościami maksymalnymi i napięciem fazowym równym 100V (czyli 5100V).
Zakładamy, że doziemienie następuje w fazie R wtedy, gdy napięcie to osiąga wartość zbliżoną do maksymalnej. Położenie wskazów napięć UR, US, UT jest wtedy takie, jak pokazano na rys. 4, tzn. że wartości chwilowe tych napięć są równe odpowiednio:
UR= -100V
Us= +50V     (2)
UT= +50V
Mikronika_rys_5
Rys. 5. Położenie wskazów napięć UR, US, UT, w chwili powstania doziemienia w fazie R
Stan naładowania linii dla tej chwili czasowej pokazano na rys. 5. Jeżeli w tej chwili następuje doziemienie w fazie R, to rozkład potencjałów w tej linii będzie taki, jak pokazano na rys. 7.
Mikronika_rys_6
Rys. 6. Stan naładowania linii przed powstaniem doziemienia
Mikronika_rys_7
Rys. 7. Przepływ prądów ładowania linii w pierwszej chwili po powstaniu doziemienia
Napięcia faz T i S wynoszą po 150V a fazy R – 0V . W fazach T i S popłyną prądy o amplitudzie Im równej:
lm_wzor_3
(3)
gdzie r oznacza rezystancję, a ściśle biorąc impedancję wzdłużną linii. W fazie R prąd ten jest równy:
lm_wzor_4
(4)
czyli ma taką samą amplitudę jak w fazach T i S i taki sam kierunek. Przekładnik Ferraniego (Ferr – rys.6) zmierzy więc potrójną wartość maksymalną, czyli 3Im. Prąd ten będzie zanikał ze stałą czasową:
 τ = C0 . r  (5)
Gdzie C0 oznacza pojemność jednej fazy rozpatrywanej linii. W stanie ustalonym stan naładowania linii będzie taki jak pokazano na rys.8, na którym pominięto prądy sinusoidalne pokazane na rys. 4a) i 4b). W czasie całego tego procesu przejściowego wykres wskazowy z rys. 3b) przekształcił się w wykres wskazowy z rys. 4b).
Mikronika_rys_8
Rys. 8. Stan naładowania linii po zakończeniu przebiegu przejściowego
Mikronika_rys_9
Rys. 9. Przebieg prądu I0 zakłócony prądami ładowania linii w przypadku „łuku uporczywego”
Jeżeli doziemienie ma charakter trwały, to opisany powyżej proces przejściowy pojawia się jednokrotnie i nie ma większego wpływu na pomiar prądu I0.
Jednakże w analizowanych przez nas przebiegach występuje tzw. „łuk uporczywy”, który zapala się w pobliżu maksimum napięcia fazy (np. R) i gaśnie przy przejściu prądu I0 przez zero. Piki prądowe pojawiają się w każdym półokresie a niekiedy występują nawet dwa piki w jednym półokresie (rys. 9).Może się też zdarzyć, że występują same piki, bez składowej sinusoidalnej (rys. 10).
Ponieważ przy doziemieniu jednej fazy następuje wzrost napięć faz zdrowych 1,73 – krotnie, może to być powodem uszkodzenia następnych faz w tej lub innych liniach tej samej sieci.
Mikronika_rys_10
Rys.10. Prądy zerowe linii zdrowej IFERR1 i uszkodzonej IFERR5 w przypadku występowania „łuku uporczywego”

Opisany powyżej proces przejściowy jest w rzeczywistości nieco bardziej skomplikowany i należałoby go podzielić na dwa etapy:
  • w pierwszym następuje rozładowanie pojemności związanych z fazą uszkodzoną (R) we wszystkich liniach,
  • w drugim etapie następuje doładowanie pojemności w fazach (S,T) wszystkich linii.
 Przepływ prądów rozładowujących w etapie pierwszym, odbywa się z pominięciem transformatora zasilającego, i czas jego trwania jest znacznie krótszy od czasu trwania etapu drugiego. Na rozpływ prądów w zasadniczy sposób wpływa więc to, co dzieje się w etapie drugim. Rozpływ prądów ładujących linii w tym etapie przedstawiono na rys. 11. Jak widać, rozważane przez nas piki prądowe zamykają się przez transformator i sumują w miejscu zwarcia. W linii uszkodzonej, prąd zerowy mierzony przez przekładnik Ferrantiego zawiera piki prądowe o większej wartości niż w liniach zdrowych i przeciwnej biegunowości (rys. 11). Umożliwia to odróżnienie linii uszkodzonej od zdrowej.
Mikronika_rys_11
Rys. 11. Obwody przepływu prądów ładowania linii zdrowych i linii doziemionej
3.2 Wnioski z analizy zjawiska
Impulsy ładowania linii pojawiające się przy „łuku uporczywym” fałszują pomiar prądu I0 we wszystkich liniach tej samej sieci. Amplituda tych impulsów nie zależy od wartości prądu I0 i dlatego najbardziej zakłócany jest pomiar prądów małych. Błąd spowodowany oddziaływaniem tych impulsów na pomiar I0 jest większy w liniach zdrowych niż uszkodzonych. Wynika to stąd, że w linii uszkodzonej prąd jest duży, bo jego wartość wynika z pojemności całej sieci, a w linii zdrowej prąd jest mały, bo jego wartość wynika z pojemności pojedynczej linii. Dlatego też w liniach zdrowych może dochodzić do błędnych zadziałań zabezpieczeń ziemnozwarciowych

4.DZIAŁANIE ZABEZPIECZENIA ZIEMNOZWARCIOWEGO KIERUNKOWEGO PRODUKCJI MIKRONIKI

4.1 WSTĘP
Algorytm opracowany na potrzeby członu zabezpieczeniowego ziemnozwarciowego uwzględnia wytyczne wynikające z analizy przedstawionej w punkcie 3 i umożliwia odróżnienie linii zdrowej od uszkodzonej na podstawie amplitudy i fazy pików prądowych obserwowanych (w czasie kilku okresów) przez przekładnik Ferrantiego. Funkcjonuje prawidłowo zarówno przy zwarciach bezłukowych jak i w przypadku łuku uporczywego Właściwe wykorzystanie algorytmu wymaga odpowiedniego dostosowania nastaw i prawidłowego fazowania przekładników pomiarowych. W celu potwierdzenia prawidłowości pracy zabezpieczenia produkcji MIKRONIKI przeprowadzono badania z wykorzystaniem rzeczywistego przebiegu zarejestrowanego podczas zwarcia doziemnego w rozległej sieci kablowej SN (z izolowanym punktem neutralnym) charakteryzującego się wystąpieniem łuku uporczywego.
Do badań użyto sterownika zabezpieczeniowego typu SO-52v11-eMTZR z jednostką centralną MPA-351-35. (rys. 12)

Mikronika_rys_12a_poprRys. 12a. Panel operatorski sterownika.zabezpieczeniowego

Mikronika_rys_12b

Rys. 12b. Kaseta sterownika zabezpieczeniowego SO-52v11-eMTZR

4.2 SPOSÓB PRZEKONWERTOWANIA PRZEBIEGÓW DO URZĄDZENIA TESTUJĄCEGO OMICRON
Zabezpieczenie firmy Mikronika umożliwia rejestrację zakłóceń za pomocą wbudowanej funkcji zapisującej. Wyzwolenie rejestracji jest dokonywane w sposób automatyczny. Dla każdego zdarzenia, które spowodowało reakcję zabezpieczenia w pamięci urządzenia zapisywany jest zestaw wszystkich danych, które mogą być potrzebne do późniejszej analizy. Za pomocą programu pConfig można ustawić zakres czasu rejestracji, jaki ma być zapisywany zarówno przed zdarzeniem jak i po nim. Dodatkowo można ustawić częstotliwość próbkowania sygnałów, co jest bardzo przydatne dla przebiegów zawierających wyższe harmoniczne.
Tak zarejestrowane przebiegi przechowywane są w postaci plików comtrade. Pliki te można w każdej chwili odtworzyć i obejrzeć w oprogramowaniu konfiguracyjnym zabezpieczenia za pomocą wbudowanej przeglądarki plików comtrade. Przeglądarka ta, ze względu na szerokie możliwości interfejsu użytkownika umożliwia dokładną analizę zarejestrowanych przebiegów przy użyciu komputera PC.
W celach badawczych odtworzono zapisany przebieg zdarzenia w warunkach laboratoryjnych. Wykorzystano do tego celu zestaw testowy OMICRON CMC156.
Rysunek 13 przedstawia sposób odtworzenia i porównania dwóch przebiegów: rzeczywistego i odtworzonego.
Mikronika_rys_13
Rys. 13. Schemat odtworzenia przebiegów użytych do testów zabezpieczenia ziemnozwarciowego kierunkowego pracującego w sieciach SN z izolowanym punktem neutralnym
Na rysunku 14 pokazano przykładowy przebieg rzeczywisty zarejestrowany w jednym z pól na dużej stacji przemysłowej, wczytany za pomocą przeglądarki plików comtrade firmy Mikronika (rys.14a) oraz plik comtrade wygenerowany przez zestaw testujący OMICRON-a (rys.14b). Przebiegi te są identyczne, co potwierdza prawidłowość przyjętej metody odwzorowywania.
Prąd zwarcia doziemnego wystąpił w dwóch liniach kablowych sieci z izolowanym punktem neutralnym (rejestracja pochodzi z jednego pola). Napięcie 3U0 pochodzi z pola pomiaru napięcia dla całej sekcji. Ponieważ doziemienie wystąpiło jednocześnie w dwóch liniach, wyłączenie jednej z nich nie spowodowało zaniku napięcia 3U0.
 Mikronika_rys_14a
Rys. 14a. Przebiegi zarejestrowane w jednym z pól
Przebieg górny – napięcie 3U0, przebieg dolny – prąd I0
Mikronika_rys_14b
Rys. 14b. Przebieg po przekonwertowaniu (z OMICRON-A)
Przebieg górny – napięcie 3U0, przebieg dolny – prąd I0
Na Rys.15 przedstawiono przebiegi w odpowiedniej skali czasowej umożliwiającej obserwację pików prądowych, nałożonych na przebieg prądu I0. Genezę powstawania tych pików omówiono w punkcie 3 niniejszego opracowania. Zakłócenia te, w bardzo istotny sposób wpływają na poprawność działania zabezpieczeń ziemnozwarciowych kierunkowych i powodują konieczność stosowania odpowiednich algorytmów oraz korekcji nastaw (progów zadziałania).
Mikronika_rys_15a
Rys. 15a. Przebieg odtworzony przy zastosowaniu metody opisanej w punkcie 4.2 i zarejestrowany na oscyloskopie

Mikronika_rys_15bRys. 15b. Przebieg odtworzony przy zastosowaniu metody opisanej w punkcie 4.2

Mikronika_rys_15c

Rys. 15c. Przebieg zarejestrowany na obiekcie przez rejestrator zakłóceń zabezpieczenia MIKRONIKI typu SO-52v11-eMTZR

4.3 BADANIE DZIAŁANIA CZŁONU ZIEMNOZWARCIOWEGO KIERUNKOWEGO STEROWNIKA ZABEZPIECZENIOWEGO TYPU SO-52v11-eMTZR
Wykorzystując przebieg pokazany na powyższych oscylogramach przeprowadzono test czułości zabezpieczenia ziemnozwarciowego kierunkowego Mikroniki. Schemat układu pomiarowego pokazano na rysunku 16.
Krótkie podsumowanie wyników badań
Zabezpieczenie SO-52v11-eMTZR posiada bardzo czułe analogowe wejścia pomiarowe umożliwiające precyzyjny pomiar napięć i prądów odkształconych, zawierających wyższe harmoniczne. Dzięki cyfrowej obróbce sygnałów powtarzalność reakcji zabezpieczenia na określony przebieg wynosi 100%. Ta powtarzalność stanowi bardzo istotną cechę badanego sterownika zabezpieczeniowego i pozwala rekomendować go do stosowania w sieciach SN z izolowanym punktem neutralnym (małe prądy zwarć doziemnych).
W tabelach poniżej zamieszczono wyniki pomiarów czułości zabezpieczenia dla różnych nastaw od wartości przeskalowania przebiegu testowego w urządzeniu OMICRON. Wartość przeskalowania wpływała na wartość skuteczną przebiegu. W kolumnie „Zadziałanie” oznaczenie „V” – działanie członu kierunkowego, oznaczenie „–” – brak zadziałania.
Mikronika_tab_1 Mikronika_tab_2

5.WNIOSKI

1. Analiza zjawisk w sieci podczas zwarć doziemnych przedstawiona w punkcie 3 niniejszego opracowania została w pełni potwierdzona w czasie rzeczywistych zwarć zarejestrowanych w stacji przemysłowej sieci SN z izolowanym punktem neutralnym.
2. Piki prądowe będące wynikiem przeładowań pojemności poprzecznych sieci (zwłaszcza kablowych) nakładające się na przebiegi prądów ziemnozwarciowych w zdecydowany sposób zakłócają pomiar wartości skutecznej pierwszej harmonicznej.
3. Algorytm działania członu zabezpieczeniowego ziemnozwarciowego kierunkowego uwzględnia wytyczne wynikające z analizy przedstawionej w punkcie 3 i umożliwia odróżnienie linii zdrowej od uszkodzonej na podstawie amplitudy i fazy pików prądowych obserwowanych (w czasie kilku okresów) przez przekładnik Ferrantiego oraz funkcjonuje prawidłowo zarówno przy zwarciach bezłukowych jak i w przypadku łuku uporczywego.
4. Dla rozległych sieci z wieloma liniami odpływowymi oraz z długimi trasami kablowymi prawidłowy dobór nastaw nie nastręcza poważniejszych trudności .W linii uszkodzonej prąd jest największy, bo sumują się w niej wszystkie prądy doziemne pozostałych linii, a tym samym odróżnienie linii zdrowych od uszkodzonej jest relatywnie proste.
5. W rozległych sieciach kablowych eksploatowanych przez długi czas bez wymiany kabli istnieje niebezpieczeństwo wtórnego uszkadzania (kaskadowego) linii jeszcze „zdrowych” poprzez przepięcia będące wynikiem doziemienia jednej linii. Tak jak przedstawiono to w punkcie 2 niniejszego opracowania napięcie fazowe może wzrosnąć do wartości napięcia przewodowego, a w przypadku łuku uporczywego nawet do jego 2-4 krotności. Pojawienie się takiego napięcia może spowodować uszkodzenie (przebicie) izolacji i rozprzestrzenianie się awarii poprzez następne doziemienia. Dodatkowe miejsca zwarcia w istotny sposób zmieniają wartości prądów doziemnych, a nawet wpływają na przebieg napięcia 3U0.
6. Przedstawione powyżej przesłanki skutkują koniecznością wprowadzania współczynników korygujących wartości nastaw zabezpieczeń ziemnozwarciowych kierunkowych zależnych zarówno od konfiguracji sieci, jej parametrów oraz stanu jej zużycia (czasu eksploatacji). Dotyczy to zwłaszcza stacji modernizowanych współpracujących ze starszymi sieciami kablowymi.
7. Dla prawidłowego działania zabezpieczeń ziemnozwarciowych kierunkowych bardzo istotne jest prawidłowe fazowanie obwodów wejściowych składowych zerowych prądów i napięć.

6. LITERATURA

[1] Lorenc J.: Admitancyjne zabezpieczenia ziemnozwarciowe; Wyd. Politechniki Poznańskiej 2007
[2] Kanicki A.:Zwarcia doziemne w sieci z nieskutecznie uziemionym punktem neutralnym (rozdz.5 opracowania pt. Zwarcia w sieciach elektroenergetycznych)
[3] Kończykowski S., Bursztyński J.: Zwarcia jednofazowe w sieciach z izolowanym punktem zerowym (rozdział 6 z książki „Zwarcia w układach elektroenergetycznych”)
[4] Juszczyk A.: Zabezpieczenia ziemnozwarciowe w sieciach SN. Zagadnienia ogólne; Wydawnictwo Schneider Electric
[5] Wójcik K.: Zabezpieczenia lini SN; Prezentacja
[6] Mroczek H.: Przebiegi Przejściowe powstające w liniach SN z izolowanym punktem neutralnym w chwili wystąpienia zwarcia doziemnego.DZ.DW.PPPWLSN.1508.03
[7] Górski H.: Rozpływ prądów w sieci przy zwarciu doziemnym (punkt 4 z „Założenia do SO-52v11-TZ, Tom 0A”)
Autorzy (Mikronika Oddział Łódź):
Dr inż. Henryk Mroczek,
Marcin Kowalski, Gabriel Kubica, Zbigniew Mateuszczyk
Click to comment

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

To Top